We zijn weer thuis
De tijd vliegt voorbij, ook voor ons. Vannochtend zijn we regen negen uur aangekomen in Amsterdam na een zeer voorspoedige reis.
We kijken terug op een leuke, interessante, vrolijke, gezellige, etc. vakantie. Thailand blijft een land met vele gezichten dat was zo en dat is ook na deze drie weken.
Het was wel even wennen om het grauwe, kille weer in ons landje te moeten trotseren, maar ook dat heeft wat...... al weten we even niet wat........
Full Moon
maandag 22 november, 10.00 uur
wij hebben net ontbeten en het vervoer voor vanavond geregeld naar het vliegveld. Om 20.30 uur worden we opgehaald en dat betekend dat we vandaag nog een hele dag hebben om van de laatste zonuurtjes, het Thaise eten, de bijzondere gewoonte etc. etc te genieten.
Gisteravond hebben we genoten van de Full Moon festiviteiten. Dat is echt een heel bijzondere happening waar de gehele Thaise bevolking voor uit lijkt te lopen van oud tot jong. Op het strand was het tot in de vroege uurtjes een gezellige drukte. Iedereen liet wenslampions de lucht in gaan wat betekende dat de gehele avond tot diep in de nacht het luchtruim gevuld was met lichtende opgaande lampions, op een gegeven moment waren er zeker zo'n 1000 in de lucht wat een heel bizonder schouwspel opleverde zeker als je daarbij ook het enorme vuurwerk wat de Thai zelfstandig afsteken nog eens meeneemt in dit beeld. Op het strand werd, vaak samen met de gehele familie gegeten, gepraat en vooral vuurwerk afgestoken. Wat wij Nederlanders met oud en nieuw doen maar dan langer.
Aan de boulevard stonden mensen bloemstukjes te verkopen die geheel van organisch materiaal gemaakt waren. er stonden wierookstokjes in en een kaarsje, het was een kleurig geheel. Bij navraag bleek dat de bloemstukjes in de zee gezet moeten worden kaarsje en wierook aangestoken en vergezeld met je tegenslagen, slechte dingen en vergezeld met een wens zo de zee op. In de loop van de avond, nacht was de gehele branding vergeven van deze bloemstukjes het waren er duizenden....... Full Moon is ook een feest van muziek en dans. De jongere reden af en aan met hun opgepumte pick upps waar stevige trance muziek uit geproduceert werd. Het was een bijzonder ervaring om een full moon festival bij te wonen.
Als alles gaat zoals gepland gaan we op dinsdag 09.00 uur in Amsterdam aan komen. Bedankt allemaal voor het lezen en de reactie's die we mochten ontvangen en we zien elkaar weer snel.
Yvonne en Rob
het onbekende eiland
Hier zijn we weer, het is nu vrijdag 19 november bijna 21.00 uur Thaise tijd als ik dit schrijf. We zijn rond 18.00 uur aangekomen in ons laatste hotel waar we de komende drie nachten gaan doorbrengen.
De overtocht van het eiland na het vaste land was, althans voor landrotte zoals wij nogal aan de heftige kant. Hoewel het een zonnige dag was bleek de zee toch nog vrij onstuimig en wat vooral niet meehielp was de boot waarmee we vervoerd werden. deze boot was echt tot aan de nok toe gevuld en een aantal keren viel de motor uit en werd er in gebroken engels geroepen dat de boot onvoldoende stabiliteit had.......hmmm datwas niet echt gerustellend zeker niet voor iemand die erg lang over zijn zwemdiploma A gedaan heeft en zwembaden, meren etc. verafschuwd. Maar we zijn er gekomen, niet vragen hoe, we stonden aan de voorplecht (zo heet dat toch de voorkant van een boot) en daar knalde het water fors overheen zodat we drijfnat aankwamen.
Maar goed dat was de terugweg, de dagen op het eilandje waren super mooi. Wat wel apart was dat yvonne de drie dagen op het eiland helemaal had voorbereid, in de lonely planet had ze een aantal high lights opgezocht en overgeschreven (hoefde we niet zoveel bagage mee te nemen) Ze was super enthousiast geraakt was over wat we daar allemaal wel niet zouden zien, en let op het woordje NIET in mijn vorige zin. Alles, maar dan ook alles wat ze had voorbeid hebben we niet gezien
Wat er verder opvalt deze vakantie: Als buitenlander moet je in Thailand erg goed op letten in het verkeer, voor je het weet lig je onder een of ander voertuig. Er zullen vast verkeersregels zijn maar bij een voetgangersoversteekplaats met verkeerslichten rijden de auto's toch echt door rood en wachten niet op voetgangers. Ik denk dat mensen die vaak skienen of snow boarden snel de handigheid hebben om zich door het verkeer heen te zig zaggen want dat is wat je moet doen zigzaggen door het verkeer om veilig aan de andere kant te komen.
We hebben nu een Hotel in Jomtien aan de boulevard en ook nu kijken we uit over de zee wat zeker een mooi beeld geeft. We hebben net gegeten en bij het binnengaan van de hotelkamer brak mijn sleutel in het slot af, gelukkig kon ik het puntje wat al in het slot zat er nog uithalen. Verder blijken we ingeschreven te hebben voor het Loy Krathong Festival
Maandag vertrekken we in de loop van de avond weer naar Bangkok waar we in de nacht van maandag op dinsdag (ik dacht om 02.30 uur thaise tijd) het vliegtuig naar Amsterdam hebben we komen dan dinsdag ochtend rond 07.30 uur aan Nederlandse tijd en hebben meteen de verloren zes uur weer teruggepakt.
vandaag doet het internet in het Hotel het wederom niet dus maar met de laptop naar een wifi cafe gegaan om dit verhaal op reismee te krijgen. Ik wacht nu op een lekkere capuccino. Voordat ik hier in dit cafe aankwam heb ik overigens onze portier van het Hotel voor de achtste keer moeten trotseren. Dat klinkt wat zwaar maar dat is het dan ook. Zo'n Hotel portier heeft doorgaans een mooi uniform aan (ze zijn in Thailand gek op uniformen en protocol) deze portier staat dag en nacht bij de in-uitgang van het Hotel en heeft naast zijn stoere uniform de beschikking over een fluit die hij met veel passie gebruikt mits daar natuurlijk aanleiding voor is. Nou is daar, zoals ik al vermelde, veel aanleiding voor omdat het verkeer in Thailand nogal hectisch is en er iemand moet zijn om de boel te regelen. En dat doet onze Hotel portier hij regelt met fluit en handen het verkeer zodat iedereen veilig het Hotel in en uit kan gaan. Ieder keer als ik hem passeer kijkt hij mij vriendelijk en enigsinds doordringend aan om dan ineens een lichte buiging te maken en te salueren....... ja U leest het goed hij springt in de houding en brengt zijn rechter handnaar de rechter kant van zijn hoofd. de eerste keer dat hij dit deed dacht ik dat er achter mij een generaal het hotelterrein op reed maar niets bleek minder waar.
Wij gaan nu lekker naar het strand van de zon genieten, tis hier zo'n 30 graden (lol)
groetjes en tot snel
Rob en Yvonne
paar dagen strand en zon
Even een kort verhaaltje over de laatste twee dagen. Kort omdat een vakantie aan het strand nou eenmaal weinig stof geeft voor een verhaal. Want waar je ook zit aan een strand op de wereld strand is strand. Voor een deel is dat zeker ook waar met welliswaar een paar uitzonderingen, uitzonderingen diezowel in postieve zin als in negatieve zin kunnen uitpakken. Wij hebben ze alle twee mee mogen maken.
Pattaya is eigenlijke een negatief element maareerlijkheid gebied het te vermelden het maakte mij ook nieuwsgierig. Het is hieroverdag een ogenschijnlijk vriendelijk vakantie paradijsje vergelijkbaar met grote Turkse, Spaanse badplaatsen. 's nachts is het hier echter eenuitspatting van alcohol, muziek, geluid,kleur, seks, criminaliteit en krijg je al snel het gevoel dat je figurant bent in een slechte b film. kilometers lange straten met neon lichten die de klanten naar binnen moeten lokken, schaarse gekleden meiden en jongens en de boy girls niet te vergeten. Knetterharde muziek, in een bloedhete omgeving (het is hier 's nachts tenslotte ook nog zo'n 23 graden). Alles watin de reisgidsen staat incl. de lonely planet klopt. ook de misleidingen die soms ernstige vormen aan kunnen nemen en waar je je als toerist moeilijk tegen kunt wapenen. Gezien dat twee mannen een waterscooter huurde en bij het terugbrengen werden beschuldigd dat er schade was veroorzaakt of ze even wilde betalen. Werd een hele toestand waarbij deze mannen overigens erg rustig bleven en toen ze hun kans schoon zagen weg rende. Verder word er gewaarschuwd voor kinderen diein het drukke uitgaansgebied midden in de nacht met betraande ogen en uitgestrekte armpjes op je af komen lopen. Op het moment dat je als toerist de kinderen gaat troosten komt er een vader en moeder zogenaamd in paniek en blij dat hun kind weer terug gevonden is en op dat moment wordt je gerold vanwat je maar bij hebt. Hebben we zelf meegemaakt in walking Street om 01.00 uur 's nachts. gelukkig wist ik van deze vorm van intimideren dus hield de kinderen op afstand.
Gisterenavond hebben we trouwens onze dr. Fish behandeling mee mogen maken. Vele zullen deze behandleing wel kennen in een aantal nederlandse Wellnes centra kun je dat tegen een behoorlijke vergoeding laten doen. Voor degene dieniet weten waar dit over gaat; Dr. Fish staat voor een aquarium vol met een speciaal soort visjes diehet blijkbaar lekker vinden om de dode huidcellen van de voeten van mensen weg te knabbelen. dus je stopt je voeten in de bak en na enieg tijd zitten er enkele tientallen visjes aan je voeten.
Verder zijn we een dagje naar een eiland in de buurt geweest, met echte hagelwitte stranden en een blauwe oceaan, palmbomen en een strak blauwe lucht...... met een woord prachtig! zo prachtig dat we vanaf morgen woensdag 17 november daar twee dagen een strandhuisje hebben geboekt en daar dus tot vrijdag de 19e zullen blijven... erg he. Daarna nog drie dagen Hotel op het vaste land geboekt waar we onze spullen ook even op kunnen slaan hoeven we niet zo te sjouwen met onze koffer.
Verder hebben wij begrepen dat St. Nicolaas weer in Nederland is gearriveerd dat is hier overigensgeen nieuws, wat wel begint te leven hier is Kerstmis, de kerstboom is in dit Hotel al opgetuigd en staat met mooie (gekleurde) lichtjes te knipperen wat weer een heel vertrouwd gevoel geeft.
Op dit moment maken wij trouwens de eerste regendruppels mee in de ruim twee weken dat we hier nu zijn. Het zijn er wel meteen heel erg veel....regendruppels.
Vrijdag wordt het verhaal weer vervolgd, voor nu een prettige dag / avond en tot de volgende keer, en leuk trouwens om jullie reactie's te lezen.
Yvonnen en Rob
naar de kust.....
Het is zaterdag 13 november 18.15 uur, we zijn onderweg naar Bangkok en worden vervoerd met de nachttrein die ons daarnaartoe gaat brengen. Het is al even donker en vanuit de trein kijk je naar een zwarte muur. Vandaag was het een warme dag we hebben wat geluierd aan het zwembad, onze koffer gepakt en onze laatste lunch gebruikt in ons favoriete Thaise restaurant ( kip, chasew noten fried rice en papaya salade). Gisteren hebben we de grootste tempel bezocht van Chang mai, deze tempel is hoog gelegen en bied een uitzicht over het dal waarin Chang Mai al enkele eeuwen zich steeds meer ontwikkeld heeft. Naar beneden kijkend zie je de smog die boven de stad hangt. De tempel bied mogelijkheden voor westerlingen om meditatie cursussen te volgen ook kun je er voor kiezen om enige tijd deel te nemen aan het kloosterleven. Toevallig is er een staatsbezoek van de minister van buitenlandse zaken van China die ook deze tempel aan doet en waarvoor er een korte dienst wordt voorgedragen door een vooraanstaande monnik. Van heinde en verre zijn er kinderen opgetrommeld die een vlaggetje van china in hun handen gedrukt krijgen. de kinderen zijn verdeeld in groepjes en dragen hun traditionele kleding die hoort bij hun ethnische afkomst. Opvallend is de discipline die ieder inn acht neemt het gehele spektakel verloopt soepel, de minister komt, schud handjes, lacht iedereen vriendelijk toe en vervolgt zijn weg.
In de taxi terug wat overigens een hele rit was, een bijzonder leuk gesprekje gehad met een thaise jongen die vanuit bangkok op vakantie was in Chang mai. Hij vertelde me dat hij slechts 10 dagen vakantie heeft in een jaar. (en wij maar klagen verwend als we zijn) Hij was erg geinteresseerd in nederland en vroeg zich af of wij ons nooit zorgen maakten over een eventuele overstroming. Hij stond ervan te kijken dat grote delen van nederland onder de zeespiegel bebouwd was. Hij wilde heel graag eens een echte windmolen zien en natuurlijk de nachtwacht van Rembrand van Rijn. Zo zie je maar ver van huis en een gesprek over windmolens, overstromingen en Rembrand van Rijn.
's avonds nog even kort naar de nacht markt geweest een voet, schouder en rug massage laten doen en het uitgaanscentrum van Chang Mai bezocht waar overigens niet veel aan is. toch nog laat geworden, eigenlijk te laat maar goed.... its holliday.
Ik hoorde van sharon dat in Nederland de herfst begonnen is hoewel het hier ook herfst is heb je er niet veel last van de temperatuur is stabiel en nog geen druppel regen gezien. Zuidelijk in thailand zijn overigens wel grote problemen met overstromingen. Deze komen vooral door de enorme ontbossing die hier heeft plaats gevonden. Thailand bestond voor 75% uit tropisch regenwoud en mangrove bossen inmiddels is dat teruggebracht tot 15 a 20 %. voor onze reisplannen betekend dat dat we niet helemaal naar het zuiden zullen afzakken maar vanuit Bangkok de bus nemen naar de kust een paar nachten Hotel geboekt bij Jombtien en mogelijk daarna nog enkele dagen naar een eilandje voor die kust. Nu gaan we een potje kaarten in de trein, het spel van tante trees uit France zodat het toch een internationale aangelegenheid word. morgen vul ik het verhaaltje aan en plak ik het reisverslag.
Het is nu 14 november 23.30 uurik schrijf nog even een stukje verder. De reis is bizonder snel gegaan. in de trein lekker kunnen slapen vanochtend met slechts een kwartiertje vertraging in Bangkok aangekomen (07.00 uur) en vanuit daar meteen een taxi genomen die ons naar de kust bracht (lekker makkelijk en niet eens zo duur). Jombtien licht naast het beruchte Pattaya en is zo'n 180 km van Bangkok vandaan. We waren daar met wat zoeken naar het Hotel om iets over negen uur. lekker even aan het zwembad gelegen. we konden vrij snelbeschikken over onze kamer dus na het uitpakken van de koffer snel naar het strand gegaan.
Terug van het strand hopeloos verdwaald maar eigenwijs als ik ben wilde ik van geen wijken weten en besloot na 3 uur en tevergeefs naar alle hoeken gestuurd te zijn een taxi scooter te nemen die ons na slechts5 minuten voor het Hotel afzetten.... stom stom .... maar nu lekker naar bed morgen is het weer een nieuwe dag met hopenlijk wederom mooi weer.
Oh ja het is niet dat ik de weg niet wilde vragen maar Thai snappen niets van het feit dat je zou willen lopen, hun advies was dan ook vaak pak een taxi en bij doorvragen sturen ze je gewoon een kant op.. niet eens om lullig te doen maar gewoon om in ieder geval iets voor je te doen.
groetjes en tot horens van Rob en Yvonne
trekking dag 2 en 3
zo, daar zijn we weer, gisteren nog even naar de nacht markt in Chang mai geweest en gegeten in een (we schamen ons diep) echt belgisch biercafe (maar was wel lekker
Het verslag van de tweede en derde dag van de trekking;
Zoals ik al schreef hebben we overnacht bij een bergstam, en wel de karen zo heet deze groepering, In het noorden van thailand leven ongeveer 500.000 mensen die behoren tot een traditionele bergstam die bestaat uit verschillende groepen. deze zeer traditioneel levende stammen staan erg onder druk door de voortschrijdende ontbossing, en regelgeving in de omringende landen. Van oorsprong zijn het semi nomadische volken die traditioneel brandbouw toepassen. Dus als de grond uitgeput is trekken ze verder. De stammen zijn eigenlijk een grote familie clan en het is verboden om binnen de stam een vrouw te zoeken. dit om inteelt en verzwakking van de stam te voorkomen.
wij hebben twee stammen bezocht de Karen, waar we overnacht hebben en waar we de tweede dag een lunch gebruikt hebben en de Lahu waar de de trekkiing gestart zijn. hun manier van leven is echt heel primitief (in onze ogen dan) elke stam heeft eigen rituelen, een eigen taal en cultuur. tot voor enkele jaren geleden was de opiumbouw een belangrijke bron van inkomsten maar daar wordt inmiddels scherp op toegeziewn dat dit niet, of in ieder geval veel minder plaats vind. verder is het opvallend dat deze mensen, zoals alle bergvolkeren, klein zijn. de karen en Lahu hebben hun oorsprong ook voor een deel in China en Birma waar ze door politiekedruk verdreven zijn.
Maar genoeg hierover, wijhebben na een gezellig ontbijt afscheid genomen van de groepsgenoten die een twee daagse trekking deden en hebben onze weg samen met de twee Israelische meiden vervolgd, wij hadden op deze dag een gids van de karen berg stam, een jongen die overigens geen Engels sprak maar met handen en voeten ons probeerde te informeren.De twee meiden uit Israel zijn een grote reis aan het maken ze komen alle twee uit een verschilend deel van Israel en zijn na hun militaire dienstplicht van twee jaar !! een reis van zo'n zeven maanden aan het maken. toevalliog hebben ze elkaar ontmoet (ze reizen alleen) en trekken een weekje samen op.
Het eerste deel van de trekking was pittig, zo'n drie uur pittig doorlopen over smalle paadjes, verder niemand tegenkomen en de enorme stilte (buiten wat getjielip van vogeles). De gids liep met een katepult in de aanslag voorop in de hoop dat hij iets kan schieten. Ineens rent hij blij het bos in en komt terug met een spons achtig wit ding waarover hij blij weet te vertellen dat we toch maar boffen want hij heeft net mushrooms gescoort, de with one. Zo kunnen we tijdens het diner daarvan genieten. verder verteld hij er ook nog bij dat de red one erg giftig zijn en je er snel maar pijnlijk aan overlijd. Als klap op de vuurpijl zegt hij ook nog dat er moeilijk onderscheid te maken is tussen de twee soorten alleen als ze in volledige ontwikkeling zijn zie je de verschillen. Hm ik weet niet goed wat ik ervan moet denken maar wacht het diner maar af.
We maken een stop van anderhalf uur bij een andere Karen stam waar we lekker eten en spelen met de kids en een oudere man van het dorp. we spelen takraw, een soort volleybal waarbij je je handen niet mag gebruiken met een kleine bal..
tevens gaat onze gids de kapotte schoen van yvonne maken, diehet net voor het dorp begaf. met steviggaren maakt hij er weer een solide sandaal van.
na de lunch trekken we verder en komentegen de avond bij waterfall Camp aan. In een woord prachtig. We verblijven daar mettotaal zes personen want de eerste gids voegt zich later op de avond bij ons. de twee gidsen bereiden een heerlijke maaltijd en inderdaad de mushrooms worden ook opgediend en ik leef nog dus het waren de with one's
tja en het is dus echt primitief wanthet riviertje werd gebruikt, voor de afwas, hetwater om de rijst te koken, we moesten ons erin wassen en waar de primitieve toiletvoorziening uitkwam....ik denk eigenlijk ook in de rivier.
na het eten, met kaarslicht en kampvuur, ook hier geen electriciteit nog ff wat gedronken en vroeg naar bed.
's ochtends er weer vroeg uit en na een lekker ontbijtje en en een stevige bak oploskoffie weer onze weg vervolgd. Deze dag zou een echte fun dag worden. eerst nog een dikke twee uur lopen dan olifanten zien en berijden en dan bamboeraften.
Het was inderdaad een heerlijke fun dag na enkele uren gelopen te hebben kwamen we bij een verzamelpunt waar nog een groep bijeenkwam. deze groep bestond voornamelijk uit jongere mensen die ook al maanden op pad waren. een groepje van vier nederlanders waarbij een van hen in Breda op de Ginnekenweg woont en voor een half jaartje op pad was.
Olifant gereden op Boomer, een vrouwtjes Olifant van 29 jaar die een dochter had van twee die er achteraan tjokten en zich de aangerijkte bananen goed liet smaken. Na de olifanten wederom gezellige lunch gehad en gaan raften wat gewoon heerlijk is om te doen. daarna met de pick up truck naar ons Hotel nog Belgen ontmoet die (net als wij) ook gewoon op vakantie waren. Al bij al een onvergetelijke trekking die eindigde bij het legendarische moment dat ik verbaasd tegen Yvonne zeg dat mijn maag geheel niet van streek is en dat dit me toch zeer verbaasd. Dit gezegd hebbende begint er wat te borrelen, ik dacht eerst dat er een goed idee boven kwam drijven maar het bleek toch mijn maag, ik heb de WC net kunnen halen........
tot de volgende keer
trekking dag 1
we werden na het ontbijt opgehaald door onze gids die ons de komende drie dagen zou bijstaan, ons de weg zou wijzen, als informatie bron zou fungeren voor flora, fauna en inheemse bevolking en last but not least voor ons gaat koken, kortom een veelzijdig man. Hij heeft ons allerminst teleurgesteld in de achter ons liggende dagen. We zijn nog wat overrompeld door alle indrukken die we opgedaan hebben. Laten we een poging doen om alles per dag nog eens de revu te laten passeren.
Zoals ik al schreef werden we opgehaald bij ons Hotel waarwe onze spullen voor de drie dagen hadden opgeslagen zodat we ieder een kleinere rugzak mee konden nemen met voldoende kleding en kleine spulletjes. in de pick up truck konden net 12 mensen, precies het aantal die de trekking ging doen. Toen iedereen opgehaald was bleken onzewesterse afmetingen toch te groot, breed (misschien wel te dik) zodat een van de aanwezige in de cabine mocht plaats nemen en een heldhaftige duitser half met zijn billen over de rand hing. Na een uurtje rijden was er een stop om de laatste dingetjes in te slaan, WC papier was na deze stop nergens meer te krijgen dus daar werd nogal op gehamerd. Na eenecht lekker kopje koffie gedronken te hebben en wat rustig kennis te hebben gemaakt met de overige reizigers vervolgende we onze weg overigens nog steeds met de pick up truck.
Wewaren met zijn 12e en vormde een internationaal gezelschap. twee meiden uit Argentinie, twee meiden uit Israel, die een reis van zo'n 7 maanden aan het maken waren. een stelletje uit engeland die er ook 6 a 7 maanden voor uit getrokken hadden, een stel uit Duitseland en een stel (leeftijdgenoten) die op huwelijksreis waren en ook uit Nederland kwamen. Wij bleken met de Isrealische meiden de drie daagse trekking te gaan doen de andere zouden na een dag en nacht een andere route nemen en wij zouden dieper het oerwoud intrekken. (klonk wel stoer toen dit zo verteld werd).
de eerste dag was wel fysiek de zwaartste dag veel klimmen, over snel stromende riviertjes heen, smalle paadjes langs een diepe afgrond. daarbij was het tijdens het lopen ook warm. Het is een bijzondere ervaring om zo door de jungel heen te lopen, de ondoordringbare groene muur naast de wandelpaden, de enorm grote spinnen die een enorm web hebben gemaakt en de wilde buffels die je vaak tegenkomt en zeer nieuwsgierig zijn naar je.
Rond de klok van 13.00 uur hebben we heerlijk gelunchd bij een waterval. De lunch bestond uit gebakken rijst met kip en werd opgediend in plastic zakjes die meegenomen waren uit de stad en nog lekker warm waren.
uiteindelijk kwamen we in een dorpje waar een bergstamwoont, deze mensen vomde met 180 inwoners de populatie van het dorp.mannen zijn polygaam en hebben dus meerdere vrouwen. Hoe meer vrouwen hoe meer status ze hebben. er is in het dorp een school die de kinderen bezoeken. verder is het dorp prakisch geheel afhankelijk van de landbouw (rijst) en watde jungel hen geeft (vruchten, noten en de jacht).
Onze gids maakte samen met twee inwoners van het dorp een heerlijke thaise maaltijd (very spicy)
We sliepen daar met 12 man in en grote hut en muskietennetten. Voordat we gingen slapen werden we verrast bij het kampvuur door de kinderen van het dorp die voor ons liedjes gingen zingen. Als tegenprestatie zongen we ieder in zijn eigen taal een lied voor de inwoners van het dorp. Het dorp lag op zo'n 1000 meter hoogte waardoor het 's avonds al snel afkoeld. rond 22.00 uur lag iedereen in zijn slaapzak met daarop de nodige dekens. een paar dingen die opvielen, het is heel erg donker (in dit dorp was er geen electriciteit), het is er heel rg stil en het koelt af tot zo'n paar graden boven nul.
Wij hebben goed geslapen en dat gold ook voor onze mede reizigers.
morgen zullen we verslag doe van de overige twee dagen.
de tempels (het spirituele) en de massage (het aardse)
Als je enige tijd doorbrengt op en Wat (tempelcomplex) dan valt de snelheid op waarmee de toeristen wisselen, nou zijn er veel, heel erg veel zelf en toeristen hebben blijkbaar allemaal een doel en dat is zoveel mogelijk tempels te score. Ze gaan dus in het algemeen voor de kwantiteit en minder voor de kwaliteit. Toch is het meer dan de moeite waard om, al is het maar een paar uurtjes te gaan zitten op een bankje en te zien wat er zich allemaal afspeelt in zo'n tempelgemeenschap. De monniken die hun werk doen, de toeristen die rondkijken, de tuktuk drivers die aan klanten proberen te komen, de diverse verkopers van etenswaren die aan de rand opgesteld staan om hun waar te verkopen, en de Thai die de tempel bezoeken om te mediteren, een moment voor hun zelf nemen om dan weer op hun scootertje te springen en hun weg te vervolgen. Het is kleurrijk en voelt anders aan dan onze Westerse overtuigingen.
In Chang Mai zijn 300 tempel complexen, we hebben er maar een paar van gezien maar de een is nog mooier dan de ander. Het straalt een enorme spiritualiteit uit, een rust en berusting. Chang Mai is de tweede stad van Thailand, hoewel het een grote stad is zijn de mensen die er wonen veel toegankelijker dan dat je zou verwachten, ze zijn nieuwsgierig naar je en maken vaak een praatje, soms zomaar omdat ze het leuk vinden soms omdat ze je iets willen verkopen.
Tussen de middag hebben we in een echt Thais eettentje gegeten, was heerlijk voor het bedrag van 205 bath wat neerkomt op nog geen 5 euro.
na het bezoek van de tempels zijn we op een aardse manier flink onder handen genomen. Een twee uur durende traditionele Thaise massage. je voelt echt alle spieren van je lijf, ze klimmen boven op je duwen en kneden je spieren totdat je denkt: nog even en ze knappen.
We zijn nu (21.00uur) de rugzakken aan het inrichten voor de trekking die morgen gaat beginnen.
voor nu allemaal bedankt voor jullie leuke, lieve reacties,
tot de volgende keer
Yvonne en Rob