zo, daar zijn we weer, gisteren nog even naar de nacht markt in Chang mai geweest en gegeten in een (we schamen ons diep) echt belgisch biercafe (maar was wel lekker

Het verslag van de tweede en derde dag van de trekking;

Zoals ik al schreef hebben we overnacht bij een bergstam, en wel de karen zo heet deze groepering, In het noorden van thailand leven ongeveer 500.000 mensen die behoren tot een traditionele bergstam die bestaat uit verschillende groepen. deze zeer traditioneel levende stammen staan erg onder druk door de voortschrijdende ontbossing, en regelgeving in de omringende landen. Van oorsprong zijn het semi nomadische volken die traditioneel brandbouw toepassen. Dus als de grond uitgeput is trekken ze verder. De stammen zijn eigenlijk een grote familie clan en het is verboden om binnen de stam een vrouw te zoeken. dit om inteelt en verzwakking van de stam te voorkomen.

wij hebben twee stammen bezocht de Karen, waar we overnacht hebben en waar we de tweede dag een lunch gebruikt hebben en de Lahu waar de de trekkiing gestart zijn. hun manier van leven is echt heel primitief (in onze ogen dan) elke stam heeft eigen rituelen, een eigen taal en cultuur. tot voor enkele jaren geleden was de opiumbouw een belangrijke bron van inkomsten maar daar wordt inmiddels scherp op toegeziewn dat dit niet, of in ieder geval veel minder plaats vind. verder is het opvallend dat deze mensen, zoals alle bergvolkeren, klein zijn. de karen en Lahu hebben hun oorsprong ook voor een deel in China en Birma waar ze door politiekedruk verdreven zijn.

Maar genoeg hierover, wijhebben na een gezellig ontbijt afscheid genomen van de groepsgenoten die een twee daagse trekking deden en hebben onze weg samen met de twee Israelische meiden vervolgd, wij hadden op deze dag een gids van de karen berg stam, een jongen die overigens geen Engels sprak maar met handen en voeten ons probeerde te informeren.De twee meiden uit Israel zijn een grote reis aan het maken ze komen alle twee uit een verschilend deel van Israel en zijn na hun militaire dienstplicht van twee jaar !! een reis van zo'n zeven maanden aan het maken. toevalliog hebben ze elkaar ontmoet (ze reizen alleen) en trekken een weekje samen op.

Het eerste deel van de trekking was pittig, zo'n drie uur pittig doorlopen over smalle paadjes, verder niemand tegenkomen en de enorme stilte (buiten wat getjielip van vogeles). De gids liep met een katepult in de aanslag voorop in de hoop dat hij iets kan schieten. Ineens rent hij blij het bos in en komt terug met een spons achtig wit ding waarover hij blij weet te vertellen dat we toch maar boffen want hij heeft net mushrooms gescoort, de with one. Zo kunnen we tijdens het diner daarvan genieten. verder verteld hij er ook nog bij dat de red one erg giftig zijn en je er snel maar pijnlijk aan overlijd. Als klap op de vuurpijl zegt hij ook nog dat er moeilijk onderscheid te maken is tussen de twee soorten alleen als ze in volledige ontwikkeling zijn zie je de verschillen. Hm ik weet niet goed wat ik ervan moet denken maar wacht het diner maar af.

We maken een stop van anderhalf uur bij een andere Karen stam waar we lekker eten en spelen met de kids en een oudere man van het dorp. we spelen takraw, een soort volleybal waarbij je je handen niet mag gebruiken met een kleine bal..

tevens gaat onze gids de kapotte schoen van yvonne maken, diehet net voor het dorp begaf. met steviggaren maakt hij er weer een solide sandaal van.

na de lunch trekken we verder en komentegen de avond bij waterfall Camp aan. In een woord prachtig. We verblijven daar mettotaal zes personen want de eerste gids voegt zich later op de avond bij ons. de twee gidsen bereiden een heerlijke maaltijd en inderdaad de mushrooms worden ook opgediend en ik leef nog dus het waren de with one's

tja en het is dus echt primitief wanthet riviertje werd gebruikt, voor de afwas, hetwater om de rijst te koken, we moesten ons erin wassen en waar de primitieve toiletvoorziening uitkwam....ik denk eigenlijk ook in de rivier.

na het eten, met kaarslicht en kampvuur, ook hier geen electriciteit nog ff wat gedronken en vroeg naar bed.

's ochtends er weer vroeg uit en na een lekker ontbijtje en en een stevige bak oploskoffie weer onze weg vervolgd. Deze dag zou een echte fun dag worden. eerst nog een dikke twee uur lopen dan olifanten zien en berijden en dan bamboeraften.

Het was inderdaad een heerlijke fun dag na enkele uren gelopen te hebben kwamen we bij een verzamelpunt waar nog een groep bijeenkwam. deze groep bestond voornamelijk uit jongere mensen die ook al maanden op pad waren. een groepje van vier nederlanders waarbij een van hen in Breda op de Ginnekenweg woont en voor een half jaartje op pad was.

Olifant gereden op Boomer, een vrouwtjes Olifant van 29 jaar die een dochter had van twee die er achteraan tjokten en zich de aangerijkte bananen goed liet smaken. Na de olifanten wederom gezellige lunch gehad en gaan raften wat gewoon heerlijk is om te doen. daarna met de pick up truck naar ons Hotel nog Belgen ontmoet die (net als wij) ook gewoon op vakantie waren. Al bij al een onvergetelijke trekking die eindigde bij het legendarische moment dat ik verbaasd tegen Yvonne zeg dat mijn maag geheel niet van streek is en dat dit me toch zeer verbaasd. Dit gezegd hebbende begint er wat te borrelen, ik dacht eerst dat er een goed idee boven kwam drijven maar het bleek toch mijn maag, ik heb de WC net kunnen halen........

tot de volgende keer