Gisterenavond nog even in de buurt van het Hotel rondgekeken en lekker gegeten. Ons Hotel blijkt zo'n 10 minuten lopen van Patpong te liggen (om geen misverstanden te krijgen Yvonne heeft dit Hotel geboekt) Patpong is voor de onwetende zo'n beetje de grootste hoerenbuurt van de wereld, een buurt overigens waar je heel veilig en relaxed door heen kunt wandelen en waar je als man zowel in het vrouwengedeelte als in het mannen gedeelte (de gay en boygirl afdeling) veel aandacht krijgt.

Maar enfin de nacht goed geslapen en 's ochtends een lekker ontbijt genuttigd te hebben zitten we naar ons gevoelalweer in het goede dag en nacht ritme.

vandaag hebben we zo'n beetje alle vervoersmiddelen uitgeprobeert. we zijn begonnen met de skytrain die ons naar de centrale pier bracht. daar een boot genomen naar het Grand palace waar we weiliswaar wel eens geweest waren maar wat we zeker weer eens terug wilde zien. Openbaar vervoer kost je weinig en er is een ruim aanbod voorhanden. in de buurt van het paleis werden we al snel aangesproken door een medewerker van de Universiteit, een doktor nog welnog wel die ons graag (en ongevraagd) wilde helpen met allerhanden adviezen. Uiteindelijk had hij een soort van planning gemaakt hoe wij het best de verdere dag konden besteden. Voor deze doktors (zijn ook in andereprofessies beschikbaar maar zien er altijd keurig uit) wordt overigens altijd gewaarschuwd waarbij het overigens vaak om kleine misleidingen gaat waarbij de betreffende wat geld verdiend met vervoer etc.

Na deze man vriendelijk bedankt te hebben en daarbij hetzelfde lachende gezicht te trekken wat hier doorgaans mode is vervolgde wij onze weg naar het Grand Palace. Het was er nog rustig en konden daardoor ongestoord alles goed bewonderen en gewoon op een van de vele bankjes de monniken en mensen die aan het mediteren waren ongeneerd gade slaan. Hoewel mijzelf ook het gevoel bekruipt gade geslagen te worden. Want laten we wel zijn I.T.T. de Thai zie wij er maar afwijkend uit, we zijn groot, enigsinds lomp, dragen afwijkende kleren, zijn minder beleefd dan wat je hier doorgaans ziet, etc

We dachten dat we ons goed voorbereid hadden om het Grand palace te kunnen bezoeken want je mag er niet zomaar in er wordt kritisch gekeken naar je kleding. Te kort, te bloot kan echt niet en dat wisten we maar we bleken toch nog een tikkie te bloot te zijn (5 cm bij Yvon en 4 bij Rob), door wat kledingstukken te wisselen een shirt te kopen kwam uiteindelijk alles nog goed. Yvonne sputterde eerste nog wat tegen omdat zij een legging toch echt wel goed gekleed vond, de mevrouw van de bewaking lachte vriendelijk maar wasonvoorbiddelijk ze kreeg geen lach van Yvonne terug......

in de tempel ging Yvonne er eens goed voor zitten om meteen op haar schouder getikt te worden dat ze haar voeten niet naar de Boedha gericht moest hebben. Met een rood hoofd en stamelende dat ze dit heus wel wist corrigeerde ze haar houding.

Met de boot een stukje terug gevaren naar China Town, was echt super een wir war van straatjes, steegjes volgepropt met winkeltjes waar je allerlei dingetjes kunt kopen. Tussen al die winkeltjes bewegen zich dan ook nog verkopers met karretjes waar ze eten en drinken aanbieden. na wat gegeten te hebben in China Town (traditional chinese food) en bij een gesloten deur van de Gouden Boedha gestaan te hebben vervolgde we onze weg met een vriendelijke TukTuk driver die ons een deal voorschotelde, ik breng jullie voor 20 bath naar het Hotel maar dan moeten jullie eerst 10 minuten langs mijn sponsor. De sponsor bleek natuurlijk een kleermaker die ons vervolgens ook weer allerlei voorstellen ging doen.

Ook deze man vriendelijk bedankt weer een vriendelijkeglimlach tevoorschijn getoverd en onze weg met de TUk Tuk driver vervolgd.

Keurig voor het Hotel afgezet waar we verwelkomd werden door de mevrouw van de receptie die ons de vannochtend bestelde tickets van de nachttrein naar Chang Mai overhandigde.

Voor nu nog ff een kop koffie, een hapje eten en lekker gaan slapen.....

Tot morgen